Gece uyurken bile çene kasları kasılır; dişler birbirine kenetlenir, gıcırdar, minesi aşındırır. Sabah kalktığında çenen ağrır, ama nedenini hatırlamazsın. Gündüz söyleyemediğin her şey, gece dişlerinin arasında öğütülür. Kaygı, uykuda bile çeneyi kilitleyen bir bekçidir.
Yutkunursun, ama bir türlü geçmez; boğazında bir yumru vardır, ne ileri gider ne geri. Doktor bakar, bir şey bulamaz; çünkü orada değildir, kasılmıştır. Söylenmeyen her söz, boğazda bir düğüm olarak kalır. Kaygı, yutulamayan bir cümledir.
Otururken dizin sallanır durur; parmaklarını çıtlatırsın, tırnağını yersin, masaya vurursun. Beden, zihnin duramadığı yerde kendini hareket ettirir. Zihin bir yere varamadığında, beden boşluğu doldurmaya çalışır. En son ne zaman ellerin, sen farkına varmadan senin yerine konuştu?
kaygı için burada olmayan bir anlam var mı? Ekle — yeterince akım alırsa sözlüğe girer.
// her ziyaretçi tek bir anlamı öne çıkarabilir.