Fitil, alevi taşımak için kendi bedenini yakıt olarak sunar; pamuk ipliği küle dönüşürken ışık verir, bittiğinde ne alev kalır ne fitil. Kendini adayan insan da böyledir; başkaları aydınlansın diye kendinden tükenir. Fitil, varlığını yokluğa çevirerek ışıtandır.
Fitil yanarken ses çıkarmaz; sadece için için ilerler, kül olur ama dağılmaz, şeklini korur. En ağır acılar da sessiz yanar; dışarıdan bakınca hiçbir şey olmuyor sanırsın. Fitil, sessizce küle dönen ipliktir.
Yanmış fitilin ucu kararır, kıvrılır; artık tutuşmaz, ateşi başlatma görevi bitmiştir. Geriye sadece is kokusu kalır. Bazı ilişkiler, bazı dönemler de böyledir; bir kez söndü mü bir daha alev almaz. Hangi fitilin ucuna hâlâ kibrit tutuyorsun?
fitil için burada olmayan bir anlam var mı? Ekle — yeterince akım alırsa sözlüğe girer.
// her ziyaretçi tek bir anlamı öne çıkarabilir.