Gözyaşı kanalı sıvıyla dolar, göz küresinin yüzeyi gerilir; görüş bulanıklaşır, kirpikler birbirine yapışır, dünya titrek bir suluboya resmine döner. İçine atılan her şeyin bir taşma anı vardır; ruh, kaldıramadığını gözlerinden tahliye eder. Ağlamak, gözün taşmadan önceki son sınırıdır.
Damla yanaktan süzülürken geride ince, serin bir iz bırakır; tuzlu su cildi hafifçe yakar, kururken gerginleştirir, ama izi kalır. Acı, bedenden sıvı olarak çıkıp tenin üzerinde harita çizer. Ağlamak, acının yerçekimine teslim oluşudur.
Gözyaşı kesildikten sonra hıçkırık devam eder; diyafram istemsizce kasılır, nefes düzensizleşir, burun tıkalıdır. Beden, fırtına geçtikten sonra bile sallanır. En derin yaslar, en şiddetli patlamalardan sonra değil, o sessiz titremelerde ortaya çıkar. Son hıçkırığın da susup geriye sadece tuz izleri kaldığında, içinde hangi kelime vardı?
ağlamak için burada olmayan bir anlam var mı? Ekle — yeterince akım alırsa sözlüğe girer.
// her ziyaretçi tek bir anlamı öne çıkarabilir.